De docent

Een korte eerste kennismaking.

Gedurende mijn tienerjaren raakte ik meer en meer geïnteresseerd in de menswetenschappen, deels voor wat betreft de kennis over de mens als sociaal fenomeen, maar toch vooral over de mens als zichzelf kennend fenomeen. Dit uitte zich, naast de studie politieke wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, in interesse voor geschiedenis, sociologie, psychologie en filosofie. Na mijn studietijd richtte die interesse zich meer en meer op de oosterse wereldbeschouwing, vooral het hindoeïsme, boeddhisme, taoïsme en zenboeddhisme. Daar de actieve sportbeoefening altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven is geweest, wandelen, fietsen, voetbal, atletiek en volleybal, raakte ik al snel gefascineerd door het vanzelfsprekende samengaan van filosofie, spiritualiteit en krijgskunst in de oosterse wereldbeschouwing. Het gelijktijdig, en in samenhang, ontwikkelen van geest en lichaam sprak mij, evenals veel generatiegenoten, enorm aan. Het lag dus voor de hand om mijn geestelijke interesses en mijn lichamelijke activiteiten op één lijn te brengen.

Mijn eerste stappen op het pad van de nobele krijgskunsten vonden plaats in de Aikido dojo, destijds algemeen beschouwd als een spirituele zelfverdedigingskunst. Als ik wat beter uit de voeten had gekund met de strikte, hiërarchische Japanse leer- en lesmethoden dan had ik tegenwoordig waarschijnlijk nog Aikido beoefend. Ondanks mijn minder positieve persoonlijke ervaringen vind ik Aikido nog steeds een hele mooie krijgskunst, die zeker door de oudere Meester Ueshiba, ook als een spirituele weg werd beschouwd en bewandeld. Onder invloed van deze ervaring verschoof mijn fascinatie voor de oosterse wereldbeschouwing meer en meer naar de Chinese wereldbeschouwing, in eerste instantie het boeddhisme en zenboeddhisme, maar later met name naar het meer anarchistische taoïsme. Vanzelfsprekend kwamen toen ook de traditionele interne Chinese krijgskunsten in beeld. In eerste instantie Taiji Quan, doch later ook Xing Yi Quan en in toenemende mate Bagua Zhang.

In Amsterdam heb ik bij verschillende Taiji Quan leraren getracht een start te maken met de Taiji Quan studie, maar nooit de juiste leraar kunnen vinden, de leraar die mij de deur naar de juiste kennis en de juiste beoefening kon tonen. Ik zocht een leraar die Taiji Quan meer als een volledig systeem van zelfontwikkeling, een meer holistische levensbeschouwing, benaderde, en niet alleen als een gezondheidsleer, of bewegingsleer, of krijgskunst. Na een verhuizing naar Apeldoorn leerde ik Max Tack kennen en in hem vond ik op dat moment de juiste leraar die mij op weg kon helpen. Vrij snel kreeg ik bij Max Tack de moderne vorm van William C. Chen, en later bij Aad Klinkenberg de moderne vorm van Cheng Man Ching, onder de knie. Ook de zwaardvormen van Peter Ralston en William C. Chen heb ik bij respectievelijk Max Tack en Aad Klinkenberg geleerd. Toch bleef er een gevoel van gemis, een knagend en zoekend verlangen naar een meer volledig systeem van zelfontwikkeling, zowel fysiek als spiritueel.

Dit gemis uitte zich in een toenemende behoefte aan verdieping van mijn kennis en vergroting van mijn vaardigheden. Een behoefte aan verdieping in de geschiedenis en de traditionele methoden van het taoïsme en de Taiji Quan traditie. Voor de geschiedenis kon ik de boeken induiken, de rijke bibliotheek van het taoïsme en Taiji Quan. Voor de traditionele methoden zocht ik mijn heil in het brede scala aan traditionele Taiji Quan stijlen, in het bijzonder de Yang stijl, doch ook de Chen stijl, de Wu stijl, de Sun stijl, de Tung stijl en de Wudang stijl. De zoektocht naar verdieping van mijn vaardigheden in de martiale toepassingen van Taiji Quan bracht mij uiteindelijk in contact met Carlo Thuvis, Fit2Fight, in Rotterdam. Hij bracht mij in contact met in eerste instantie Yin stijl Bagua Zhang, en later ook met het Russische Systema, maar bovenal beschikte hij over een zeer uitgebreide en diverse theoretische en praktische kennis op het gebied van gezondheidsleer, voedingsleer, meditatietechnieken, ademhalingstechnieken, bewegingsleer, fitness, vechtsporten en zelfverdediging. Ook de betekenis van het boeddhisme, zen-boeddhisme en taoïsme binnen de interne Chinese zelfverdedigingskunsten kwam zeer regelmatig ter sprake. 

Na enige jaren Yin stijl Bagua Zhang getraind te hebben bij Carlo Thuvis werd het tijd mij verder te ontwikkelen. De meest logische volgende stap was het volgen van de jaarlijks terugkerende workshops Intensive Yin style Bagua Zhang Training in Londen onder leiding van He Jinbao, de huidige lijndrager van Yin stijl Bagua Zhang in de lijn Dong Haichuan, Yin Fu, Men Baozhen en Xie Peiqi. De tijdens deze workshops opgedane ervaringen hebben geleid tot een herbezinning in de beoefening van de interne Chinese zelfverdedigingskunsten, wat er uiteindelijk toe leidde dat ik mij meer en meer laat inspireren door beoefenaars en leraren die op basis van traditionele Chinese leer en les methoden geschoold en getraind zijn. Met name mensen als Mantak Chia en Yang Jwing Ming, voor wat betreft Dao Yin en Taiji Quan. Bruce Kumar Frantzis, Tom Bisio, John P.   Painter, Neil Ripski, Damo Mitchell, He Jinghan en Jinho Lee, voor wat betreft Dao Yin en Bagua Zhang. Jan Bloem, Vladimir Vasiliev en Scott Meredith, voor wat betreft Systema en Xing Yi Quan. Al deze beoefenaars en leraren vormen een voortdurende bron van inspiratie voor mijn theoretische kennis en praktische toepassing van Dao Yin, Dao Quan, Taiji Quan en Bagua Zhang.

Zowel bij Max Tack als bij Carlo Thuvis heb ik tijdens lessen geassisteerd, en bij afwezigheid van de leraar, les gegeven. Dit heeft mij doen inzien dat enerzijds, het les geven resulteert in een enorme verdieping van inzicht, kennis en vaardigheden, en anderzijds, het heel plezierig en bevredigend is om samen met andere enthousiastelingen aan een gemeenschappelijke ontwikkeling te werken. Geleidelijk aan ontstond bij mij de overtuiging, en het zelfvertrouwen, dat ik de tot dan toe opgedane kennis en vaardigheden kan overbrengen op mensen die interesse hebben in de interne Chinese zelfverdedigingskunsten. In februari 2010 ben ik met een klein groepje beoefenaars van de moderne Yang stijl Taiji Quan een lesgroep begonnen in de traditionele 108 Yang stijl Taiji Quan, in Wijkcentrum Het Bolwerk, te Apeldoorn. In de daarop volgende jaren heeft zich dat ontwikkeld tot het opstarten en verzorgen van een Dao Yin en Taiji Quan groep, op dinsdagavond en donderdagochtend, en een Bagua Zhang groep op maandagavond en donderdagavond.

Ik zie er naar uit deze groepen in de toekomst verder te begeleiden bij onze gezamenlijke ontwikkeling in de interne Chinese zelfverdedigingskunsten, als systeem voor fysieke en geestelijke zelfontwikkeling, en als systeem voor zelfverdediging, en hoop nog veel nieuwe geïnteresseerden en enthousiastelingen te verwelkomen en te introduceren in deze traditie.